Thursday, October 6, 2011

ഏകാന്തം

ഇന്ന് എനിക്ക്‌ ഒറ്റപ്പെട്ടവന്റെ
മനസ്സാണു
മിടിപ്പിന്റെ അലകൾ
എത്തിനോക്കാത്ത
ഹൃദയ ഭിത്തിയിൽ നിന്ന്
ജീവന്റെ പശിമ
അടർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു

മരുഭുമിയിലേക്ക്‌ തുറക്കുന്ന
വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ നിന്ന്
വഴിയിലെ ഒറ്റമരത്തിന്റെ
ഇല്ലാ തണലിലേക്കുള്ള
ദുരത്തിലാണു
എന്റെ കാലങ്ങൾ അത്രയും
കൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത്‌

നരച്ച ആകാശത്തിലെ
തെളിച്ചമില്ലാത്ത മേഘങ്ങൾ
മരുഭുമിയിലെ മണൽ കൂന്നുകളുമായ്‌
കൂട്ടുചേർന്നു ഇരിക്കുന്നു

വൈകിയെങ്കിലും എത്തുമെന്നു
കരുതുന്ന വർഷത്തിനു
സമ്മാനിക്കാൻ ഞാൻ കരുതിവെച്ച
വിത്തുകൾ
കൊത്തിപറന്നു പോയ
പൈക്കിളി
കാത്തിരിക്കാനും, കിളിർത്താനും
ഇനി ഞാൻ
പച്ചപ്പ്‌ തിരിച്ചറിയുകയേയില്ലാ

7 comments:

വരവൂരാൻ said...

സരസ്വതീ നമസ്തുഭ്യം വരദേ കാമരൂപിണീ
വിദ്യാരംഭം കരിഷ്യാമി സിദ്ധിര്‍ഭവതുമേ സദാ

വിജയ ദശമി ആശംസകള്‍ ...

Typist | എഴുത്തുകാരി said...

ആകെ നിരാശയിലാണല്ലോ!

പ്രയാണ്‍ said...

എന്തുപറ്റി ........

deepz said...

നന്നായിരിക്കുന്നു..പക്ഷെ എന്തെ ഇത്ര നിരാശ..

Mayilpeeli said...

ഇങ്ങനെ നിരാശപെടുന്നവരെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല . മരുഭൂമിയും അതില്‍ പെയാത്ത മഴയും വിതക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വിത്തും നമ്മുടെ മനസിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിനൊക്കെ ബൈ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സന്തോഷം നല്‍കുന്ന കവിത പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്......

geethavappala said...

നല്ല വരികള്‍ .....പക്ഷെ എന്തുപറ്റി?????? ഒരു നിരാശയുടെ .........അടുത്തൊന്നും

നാട്ടിലേക്കു വരുന്നില്ലേ!!!

എം പി.ഹാഷിം said...

നന്നായിരിക്കുന്നു