Thursday, October 6, 2011

ഏകാന്തം

ഇന്ന് എനിക്ക്‌ ഒറ്റപ്പെട്ടവന്റെ
മനസ്സാണു
മിടിപ്പിന്റെ അലകൾ
എത്തിനോക്കാത്ത
ഹൃദയ ഭിത്തിയിൽ നിന്ന്
ജീവന്റെ പശിമ
അടർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു

മരുഭുമിയിലേക്ക്‌ തുറക്കുന്ന
വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ നിന്ന്
വഴിയിലെ ഒറ്റമരത്തിന്റെ
ഇല്ലാ തണലിലേക്കുള്ള
ദുരത്തിലാണു
എന്റെ കാലങ്ങൾ അത്രയും
കൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത്‌

നരച്ച ആകാശത്തിലെ
തെളിച്ചമില്ലാത്ത മേഘങ്ങൾ
മരുഭുമിയിലെ മണൽ കൂന്നുകളുമായ്‌
കൂട്ടുചേർന്നു ഇരിക്കുന്നു

വൈകിയെങ്കിലും എത്തുമെന്നു
കരുതുന്ന വർഷത്തിനു
സമ്മാനിക്കാൻ ഞാൻ കരുതിവെച്ച
വിത്തുകൾ
കൊത്തിപറന്നു പോയ
പൈക്കിളി
കാത്തിരിക്കാനും, കിളിർത്താനും
ഇനി ഞാൻ
പച്ചപ്പ്‌ തിരിച്ചറിയുകയേയില്ലാ