Wednesday, April 1, 2009

നീല കുറിഞ്ഞികൾ - കാത്തിരിപ്പിന്റെ പൂക്കൾ


ഒരു മയിൽപീലി കാവ്‌
കാക്കപ്പൂ വിരിയുന്ന
വേലിപടർപ്പുകൾ
മഞ്ഞിൽ കുളിരുന്ന
പ്രഭാതം
മഴവിൽ വിരിയുന്ന
ഇല ചാർത്തുകൾ
മഞ്ചാടി പൊഴിക്കുന്ന
മരങ്ങൾ
മൈ ലാഞ്ചി കാടുകൾ
സുഗന്ധവാഹിയായ കാറ്റ്‌
സ്വപനങ്ങൾ വിരിയുന്ന
വയലുകൾ
സ്നേഹം
ഇത്രത്തോള്ളമുണ്ടിവിടെന്ന്
അറിയിക്കുന്ന കുന്നുകൾ
ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞ്‌
ഒഴുകണമെന്ന് പുഴകൾ
പാണ്ടിയും പഞ്ചാരിയും
മുറുകുന്ന ഉത്സവപറമ്പുകൾ
.
ഹ...ഹ...ഹ...ഹ
.
കണിക്കൊന്നകൾ വരവേൽക്കുന്ന
വിഷുവിനൊന്നത്തുകൂടുവാൻ
ഈ പച്ചപ്പുകൾ നെഞ്ചിലേറ്റി
അവധിക്കൊരാൾ നാട്ടിലേക്ക്‌
.
അടുത്ത ആഴ്ച്ച നാട്ടിലേക്കു പോക്കുകയാണു, കുറച്ചുകാലം ഈ ബുലോകത്തു ഞാൻ ഇങ്ങിനെ പതിവായി കാണില്ലാ.. ദയവായി ആരും എന്നെ മറക്കരുത്‌.
.
ആ നല്ല നാളുകൾ അവസാനിക്കുപ്പോൾ വീണ്ടും ഈ വേർപ്പാടിന്റെ വേദനയിൽ ഉരുകി തീരാൻ വിധിക്കപെടുപ്പോൾ ഞാൻ ഓടിയെത്തും. അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ബ്ലോഗ്ഗിൽ കുറിച്ചിട്ടിരികുന്ന ആ വരികളിൽ നിന്നു ഞാൻ എന്റെ നഷ്ടലോകം തിരിച്ചെടുക്കും. ഒരേ നിറവും ഒരേ സ്വരവുമുള്ള ദേശാടനകിളികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ അവയൊടൊത്തു കൂടി വീണ്ടു ഒരു മടക്കയാത്രക്കായ്‌ കാത്തിരിക്കും. അതുവരെ എനിക്ക്‌ ഈ ചൂടിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയുക നിങ്ങളുടെ ബ്ലോഗ്ഗുകളാകുന്ന തണ്ണിർ പന്തലുകളിലുടെ മാത്രമാണു, ഈ കുട്ടായമയില്ലുടെ മാത്രമാണു.

എന്റെ ഈ ബ്ലോഗ്ഗിലെ വരികൾക്ക്‌ അത്ര നല്ല നിറമോ, സ്വരമോ ഇല്ലെന്ന് എന്നിക്കറിയാം പക്ഷെ കൂടെ പറക്കാൻ ചിറക്കു വിടർത്തി ശ്രമിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ്‌ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ച്‌ കൂടെ കൂട്ടിയ പ്രിയമുള്ളവരെ ഈ ചിറക്കുകൾ ഒതുക്കി വെച്ചു ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കികൊണ്ട്‌ ഞാൻ യാത്ര പറയുകയാണു ഒരു ചെറിയ ഇടവേള വരെയാണെക്കിൽ കൂടി പ്രിയപ്പെട്ടത്‌ എന്തോ നഷ്ടപെടുത്തിയെന്നു ഞാൻ ഒരോ നിമിഷവും തിരിച്ചറിയുന്നു.