Thursday, February 19, 2009

ഒരു ആകാശം മാത്രം

ഒരു ആകാശം
എല്ലാവർക്കും.
എന്തിനും, ഏതിനും

കണ്ണുകൾ ‍കടലാവുമ്പോള്‍
ഹൃദയം കനലാവുമ്പോള്‍
നെഞ്ചകം നീറി പിടയുമ്പോള്‍
കൈയുയർത്തി യാചിക്കാൻ
മുഖമുയർത്തിയൊന്നു നോക്കാൻ

ഒരു ആകാശം മാത്രം
എല്ലാവർക്കും.
എന്തിനും, ഏതിനും

പക്ഷെ, നിങ്ങൾ തൻ ദു:ഖം
ഘനീഭവിച്ചും മഴയാകുന്നതല്ലാതെ
നിങ്ങൾ തൻ താപം
സുര്യനായ്‌ നിന്നു തിളകുന്നതല്ലാതെ
അവിടെ ആരുമില്ലാ

എല്ലാം ഇവിടെയാണു

Sunday, February 1, 2009

അകലാനായ്‌ അരികു ചേർന്നു പോയവയെത്ര


മുകളിലും താഴെയുമായ്‌
കാറ്റും വെളിച്ചവും
വീതിയും വിസ്താരവുമുള്ള
എത്രയോ മുറികൾ
എന്നിട്ടും, കോവണിമുറിയുടെ
ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിലാണു
പ്രണയത്തെ ഞാൻ ആദ്യമായ്‌ കണ്ടത്‌

കൈമാറാനായ്‌
പൂക്കളും, പഴങ്ങളും
മയിൽ പീലിയും
മഞ്ചാടിമണികളുമായ്‌
എത്രയോ, എന്നിട്ടും
വെറുതെ നീട്ടിയ
ചായ പെൻസിലിലാണു
പ്രണയം കൈവിരൽ കോർത്തത്‌

വരക്കാനായ്‌
താഴവാരത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട വീട്‌
കടലിൽ ഏകനായ തോണികാരൻ
മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന മൺ ചിരാത്‌
എന്നിട്ടും, കോറി വരച്ച
അവളുടെ കണ്ണുകളിലാണു
പ്രണയം നിർ വൃതി കൊണ്ടത്‌

അകലാനായ്‌
അരികു ചേർന്നു പോയവയെത്ര

തീരം തഴുകിയ തിര
പറന്നു പോയ ദേശാടന കിളി
കൊഴിഞ്ഞുപോയ മാമ്പഴകാലം
തിരികെ വരാത്ത ബാല്യം
എന്നിട്ടും, നീയെന്ന സൂര്യൻ
മറഞ്ഞപ്പോഴായിരുന്നു
കോവണിമുറിയുടെ
ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ
കോറി വരക്കപ്പെട്ട ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ
ഒരു മൺ ചിരാതുപോലും വരക്കാനാവാതെ
പ്രണയം എന്നെ ഏകനാക്കിയത്‌