Monday, September 1, 2008

താളിലകൾ


ഭൂതകാലത്തിന്റ മഞ്ഞ്‌ പെയ്തു ഒഴിയുകയാണ്‌,
മനസിന്റ താളിലയില്‍ നിന്നു വീണുടയാന്
‍ഇനി ഒന്നും അവശേഷിക്കുന്നില്ല.
കനവിന്റ മണല്‍ പരപ്പില്‍
ഞാന്‍ തീര്‍ത്ത സ്വപ്ന സൗധം
ഏകയായി തെളിയുകയാണ്‌.
സ്വപ്നങ്ങളേക്കാള്‍ വ്യര്‍ഥമാണു
നീ എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍
ഉണര്‍വിന്റ ഈ യാമങ്ങളില്‍
ഇനി നമുക്കു മാനം കാണാതെ ഓര്‍മ്മകളെ
പെറ്റടുക്കാന്‍ മയില്‍പീലി തുണ്ടുകള്‍ സൂഷിക്കാതിരിക്കാം.
പകരം, അന്യോന്യം മഷിതണ്ടുകള്‍ തേടാം'
ക്രിഷ്ണാ', 'രാധാ' പൂക്കള്‍ കൊഴീഞ്ഞുവീണ ഗ്രാമത്തിന്റ
ഊടുവഴികളിലും ദേശവിളക്കിന്റ കസവണിഞ്ഞ
താലനിരയിലും എന്നെത്തേടാറുള്ളാ മിഴികളില്
‍അപരിചിതത്വം കൂടുകൂട്ടുന്നതിനും മുന്‍പേ
എന്റ ജാലക തിരശ്ശീലയൊടുള്ള നിന്റെ പരാതി തീരും മുന്‍പേ,
എല്ലാം മായ്ച്ചു നീ മറയും മുന്‍പേ പ്രിയ ബാല്യകാല സഖീ,
ഞാന്‍ പടിഞ്ഞാറേ വരമ്പിറങ്ങി നടന്നേയ്ക്കാം
കാവിലെ കരിന്തിരി പോലെ സൂര്യനൊടൊപ്പം മറഞ്ഞേയ്ക്കാം


[താളിലയിലെ മഞ്ഞുകണങ്ങളെ പോലെ സ്വപ്നങ്ങൾ ‍സുക്ഷിച്ചവര്‍ക്കും, പിന്നെ അവയുടെ നൈമിഷികതയിൽ ‍വേദനിച്ചവര്‍ക്കും]

No comments: